Διάσημο επιδόρπιο της Νότιας Αμερικής – Dulce De Leche

Το Dulce de leche είναι αγαπημένο στις περισσότερες χώρες της Νότιας Αμερικής. Μπορεί να καταναλωθεί ως επιδόρπιο, ως μέρος επιδορπίου, γεμίζοντας κέικ, κέικ, ως καραμέλα, πάνω από τοστ, πάνω από καρβέλια ψωμιού, με κράκερ ή με το κουτάλι!

Σε κάθε χώρα το dulce de leche έχει διαφορετικό όνομα και η συνταγή του είναι ελαφρώς διαφορετική, εκτός από την Αργεντινή και την Ουρουγουάη, όπου η συνταγή είναι η ίδια και λέγεται ίδια.

Στην πραγματικότητα, είναι αδύνατο να προσδιοριστεί εάν πρόκειται για επιδόρπιο της Ουρουγουάης, για ένα επιδόρπιο της Αργεντινής ή από άλλη χώρα. Πριν από μερικά χρόνια, το 2003, η Αργεντινή ισχυρίστηκε ενώπιον του ΟΗΕ ότι το dulce de leche ανακηρύχθηκε αργεντίνικο προϊόν και η Ουρουγουάη ζήτησε να ανακηρυχθεί προϊόν του Ρίο ντε λα Πλάτα, καθιστώντας έτσι σαφές ότι η προέλευση είναι πραγματικά άγνωστη.

Εδώ λοιπόν θα προσπαθήσουμε να φτιάξουμε την ιστορία αυτής της περίφημης dulce de leche, κάτι που δεν είναι εύκολο!

-Ένας θρύλος μας πηγαίνει πολύ πίσω, καθώς λέγεται ότι το dulce de leche μπορεί να βρεθεί σε πολύ παλιούς πολιτισμούς, και ονομάστηκε στην Αγιουρβέδα (πριν από χιλιάδες χρόνια), και στη συνέχεια ονομάστηκε Rhabadi Ayurveda, “Επιστήμη της Ζωής “, η παραδοσιακή ιατρική από την Ινδία, (πριν από 5000 χρόνια) είναι επίσης μια από τις πιο σύγχρονες μεθόδους εναλλακτικής ιατρικής στις μέρες μας.

-Ένας άλλος από τους παλαιότερους θρύλους προέρχεται από την Ευρώπη, τον 14ο αιώνα, όπου οι άνθρωποι εκεί απολάμβαναν ήδη ένα επιδόρπιο που ονομάζεται “confiture de lait” στην περιοχή της Νορμανδίας.

-Χρόνια αργότερα, ένας από τους μάγειρες του Ναπολέοντα, που έφτιαχνε ζαχαρούχο γάλα για τα στρατεύματα, κατά λάθος τελείωσε το dulce de leche!

-Έχουμε ακούσει επίσης ότι η καταγωγή καλείται να είναι μεσογειακή, αφού ξεκίνησε να παρασκευάζεται στην Ισπανία του 19ου αιώνα, όπου δεν φτιάχνεται πλέον.

-Οι Χιλιανοί ισχυρίζονται ότι το dulce de leche ήρθε στη χώρα τους, όταν το Libertador San Martin διέσχισε τις Άνδεις. Ονομαζόταν «Manjar Blanco» και χρονολογείται από τον XVIII αιώνα, από τότε οι Χιλιανοί το απολαμβάνουν.

-Οι Αργεντινοί λένε ότι το dulce de leche προήλθε από τη χώρα τους, όταν μια από τις υπηρέτριες του σπιτιού Juan Manuel de Rosas ετοίμαζε ζαχαρούχο γάλα για τον αφέντη της και επειδή έπρεπε να παρευρεθεί στον Juan Lavalle που ήρθε να υπογράψει μια συνθήκη ειρήνης με Ο Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας, αποσπάστηκε και όταν επέστρεψε για να συνεχίσει να ετοιμάζει το πρωινό, βρήκε αυτή την καραμελένια πάστα στο τηγάνι και ο Χουάν Μανουέλ ντε Ρόσας τη δοκίμασε και τη βρήκε πολύ καλή και καλόγουστη.

-Οι Ουρουγουανοί λένε ότι το dulce de leche γεννήθηκε όταν οι σκλάβοι που έφεραν στα τέλη του 18ου αιώνα είχαν μεγάλη ανάγκη για ένα πιο θρεπτικό γεύμα και εφηύραν να προσθέτουν ζάχαρη στο γάλα και να το αφήνουν να βράσει αρκετή ώρα. Οι σκλάβοι το έδειξαν στα αφεντικά τους και άρχισαν να το απολαμβάνουν κι αυτοί. Μετά από αυτό άρχισε να παράγεται σε μεγάλες ποσότητες.

Επίσης, σε άλλες χώρες της Νότιας Αμερικής το dulce de leche είναι γνωστό και το απολαμβάνουν επίσης, αν και έχει διαφορετικά ονόματα σε κάθε χώρα:

–Μεξικό, που ονομάζεται Cajeta, και γίνεται με κατσικίσιο γάλα
–Η Κολομβία, η Βενεζουέλα και ο Παναμάς ονομάζονται Arequipe
–Βολιβία, Εκουαδόρ, Χιλή και Περού, Manjar Blanco (μερικές φορές μόνο Manjar)
–Βραζιλία, λέγεται doce de leite
–Στην Κούβα λέγεται dulce de leche “cortado” (κομμένο, καθώς το μαγειρεύουν διαφορετικά, και δεν είναι τόσο απαλή πάστα όπως σε άλλες χώρες)

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *